WP2.1_PL

Badania terenowe C.A.R.E. Drogi ceramiku, Witamy w projekcie Erasmus+ o nazwie C.A.R.E. i dziękujemy za czas poświęcony na te badania. C.A.R.E. (Ceramic Artworks to Raise Esteem and Employability) jest kluczową szansą dla młodych ludzi z wadami wzroku na uwolnienie ich potencjału jako jednostek, artystów i pracowników, poprzez dostosowane do ich potrzeb warsztaty ceramiczne i poprawę ich umiejętności psychomotorycznych, jako jednego z fundamentów rozwoju. Analiza otrzymanych informacji zwrotnych doprowadzi do sporządzenia raportów krajowych, które posłużą jako podstawa do stworzenia wspólnego raportu UE. https://forms.gle/segg6Ve9daoRwvqs5   PRYWATNOŚĆ I RODO Jestem świadomy, że moje dane osobowe będą wykorzystywane w ramach projektu C.A.R.E., nr 2022-1-IT03-KA220-YOU- 000086755. Wypełniając ten formularz, wyrażam zgodę na wykorzystanie podanych w nim danych osobowych (adres e-mail) do celów sprawozdawczych zgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych (UE) 2016/679 przez administratora PRISM Impresa Sociale Srl., Włochy, C.F.: 92057680859. Wyrażam zgodę dobrowolnie i na okres niezbędny do celów przetwarzania moich danych osobowych (co najmniej 5 lat od daty zakończenia projektu). Jestem świadomy faktu, że mam prawo do odwołania niniejszej umowy bez ponoszenia kosztów w dowolnym momencie, prawo dostępu do moich danych osobowych, prawo do ich poprawiania lub usuwania oraz prawo do zablokowania wszelkich nieprawidłowych danych osobowych.

Włochy, Grecja, Irlandia, Cypr i Polska mają unikalne cechy i konteksty w zakresie uczestnictwa i kultury ceramicznej. Włochy wyróżniają się dużym zainteresowaniem i zróżnicowanym udziałem w ceramice, głębokim uznaniem dla tradycji kulturowych i dobrze rozwiniętym systemem ceramicznym. Sardynia i Sycylia prezentują uznane tradycje ceramiczne. Grecja odnotowała wzrost uczestnictwa w ceramice, szczególnie w Atenach, ale stoi przed wyzwaniami w zakresie profesjonalnego uznania i edukacji. Irlandia oferuje różne ścieżki edukacyjne dla ceramików i ma bogatą kulturę i tradycję ceramiczną. Cypr wykazuje mieszankę profesjonalnego i amatorskiego uczestnictwa, ograniczone ścieżki edukacji zawodowej i koncentruje się na zachowaniu tradycyjnego rzemiosła. Polska nie posiada systemu kształcenia zawodowego, ale wykazuje duże zainteresowanie ceramiką, zwłaszcza wśród kobiet, oraz bogatą tradycję fabryk ceramicznych. Jeśli chodzi o system produkcji ceramiki, Włochy zapewniają liczne ścieżki szkoleniowe i kładą nacisk na nauczanie techniczno-praktyczne. W Grecji brakuje ustalonych praw zawodowych i formalnych kwalifikacji dla ceramików. Irlandia oferuje różnorodne opcje edukacyjne, kładąc nacisk na ciągłe uczenie się. Na Cyprze brakuje formalnych ścieżek edukacyjnych, podczas gdy Polska opiera się na nieformalnym doświadczeniu i prywatnych kursach. Możliwości rozwoju zawodowego różnią się w zależności od kraju. Włochy oferują dobre możliwości dla ceramików, w tym przedsiębiorczość, nauczanie i pracę w muzeach. Grecja boryka się z trudnościami w podążaniu za międzynarodowymi zmianami i potrzebuje dalszej edukacji oraz dostępu do nowoczesnych technologii. Irlandia oferuje ceramikom możliwości zostania nauczycielami/ edukatorami i współpracy z różnymi organizacjami. Cypr ma ograniczone możliwości rozwoju zawodowego w sferze VET, podczas gdy Polska polega na nieformalnych warsztatach i nie posiada systemu formalnych kwalifikacji rzemieślniczych. Wskaźniki zatrudnienia dla ceramików kończących pełne programy szkoleniowe nie są konsekwentnie podawane, z wyjątkiem Włoch, gdzie są one stosunkowo niskie. Jednak założenie własnej firmy zwiększa perspektywy zatrudnienia we Włoszech. Konkretne wskaźniki zatrudnienia w Grecji, Irlandii, na Cyprze i w Polsce nie zostały podane, ale istnieją możliwości w różnych sektorach. Podsumowując, kraje te wykazują różne poziomy uczestnictwa w ceramice i znaczenia kulturowego. Włochy wyróżniają się żywą dyscypliną ceramiczną, głębokim uznaniem dla tradycji i dobrze rozwiniętym systemem. Grecja, Irlandia, Cypr i Polska mają swoje unikalne mocne strony i wyzwania w zakresie uznania zawodowego, edukacji i możliwości zatrudnienia.

Analiza raportów krajowych podkreśla zarówno mocne, jak i słabe strony systemów edukacji zawodowej Włoch, Grecji, Irlandii, Cypru i Polski pod względem uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami i rozwojem kultury ceramicznej. Krótko mówiąc, każdy kraj ma swoje mocne i słabe strony w dziedzinie ceramiki. Włochy wyróżniają się zróżnicowanym uczestnictwem i silną ochroną kultury, podczas gdy Grecja stoi przed wyzwaniami związanymi z profesjonalnym uznaniem. Irlandia oferuje różne ścieżki edukacyjne, a Cypr ma bogatą tradycję historyczną, ale ograniczoną edukację formalną. Polska wykazuje popularność wśród określonych grup demograficznych, ale brakuje jej formalnych kwalifikacji i szkoleń zawodowych. Dalsze badania i gromadzenie danych byłyby cenne, aby uzyskać bardziej kompleksowe zrozumienie dyscypliny ceramicznej w każdym kraju.   Tabela 1. Mocne i słabe strony według krajów   MOCNE STRONY: SŁABE STRONY WŁOCHY Duże zainteresowanie i zróżnicowany udział w dyscyplinie ceramicznej, szczególnie w grupie wiekowej 26-45 lat. Głębokie uznanie dla tradycji kulturowych i zachowania tradycyjnych produktów ceramicznych. Dobrze rozwinięty system ceramiczny z licznymi ścieżkami szkoleniowymi i nauczaniem techniczno-praktycznym. Możliwości rozwoju zawodowego i zawodów w nauczaniu, współpraca z organizacjami pozarządowymi i promowanie różnorodności kulturowej. Wyzwania dla młodych ceramików wchodzących na rynek pracy, w tym wysokie koszty i potrzeba powiązań rodzinnych. Stosunkowo niski wskaźnik zatrudnienia dla ceramików, którzy ukończyli pełny program szkoleniowy. Wyzwania branżowe, takie jak wysokie koszty sprzętu i inflacja, wpływające na rentowność i możliwości zatrudnienia. GRECJA Rosnące zainteresowanie ceramiką, szczególnie wśród dorosłych. Aktywna działalność ceramiczna w obszarze metropolitalnym Aten i prowincji, z organizowanymi warsztatami, kursami i festiwalami. Bogata tradycja i znaczenie kulturowe ceramiki w Grecji. Różne organizacje zawodowe i stowarzyszenia wspierające ceramików i garncarzy. Ograniczone prawa zawodowe i zakres legislacyjny dla garncarzy-ceramików w Grecji. Brak formalnych kwalifikacji i ograniczony dostęp do nowoczesnych technologii i praktyk know-how. Konkurencja ze strony masowo produkowanych,    importowanych przedmiotów na rynku sztuki turystycznej. IRLANDIA Różne opcje edukacyjne dla osób zainteresowanych ceramiką, w tym szkoły artystyczne, uniwersytety, kolegia społeczne i praktyki zawodowe. Bogata kultura i dziedzictwo ceramiczne w Irlandii, z tradycjami przekazywanymi kolejnym pokoleniom. Możliwości rozwoju zawodowego w sferze kształcenia i szkolenia zawodowego (VET). Dostępność formalnych kwalifikacji zawodowych w dziedzinie ceramiki, uznanie na targach krajowych oraz kwalifikacje w zakresie kształcenia i  szkolenia  zawodowego  oraz  szkolnictwa wyższego. Brak szczegółowych informacji na temat zakresu udziału ceramiki w Irlandii. Potrzeba poszukiwania dokładniejszych danych dotyczących wskaźnika zatrudnienia ceramików, którzy ukończyli pełny program szkoleniowy. CYPR Pewien poziom zaangażowania w działalność ceramiczną, zarówno zawodowo, jak i wśród amatorów. Bogata tradycja historyczna i znaczenie kulturowe ceramiki na Cyprze. Różne inicjatywy, warsztaty i stowarzyszenia wspierające i promujące ceramikę. Ograniczone formalne ścieżki edukacyjne i programy VET dla ceramiki. Brak formalnych kwalifikacji specyficznych dla ceramiki. Ograniczone możliwości rozwoju zawodowego w sferze VET. Brak wymiernego wskaźnika zatrudnienia dla ceramików, którzy ukończyli pełny program szkoleniowy. POLSKA Popularne zajęcia z ceramiki wśród kobiet w wieku 35-50 lat i dzieci w wieku szkolnym. Bogata tradycja fabryk ceramicznych i rosnące zainteresowanie produktami ceramicznymi. Wspierające stowarzyszenia promujące i rozwijające ceramikę. Brak systemu szkoleń zawodowych dla rzemieślników ceramicznych. Brak formalnych kwalifikacji i kryteriów oceny umiejętności zawodowych. Wyzwania dla rozwoju zawodowego i oceny wskaźników zatrudnienia w przemyśle ceramicznym.     Polityka UE promująca szkolenia w zakresie wyrobów ceramicznych w Europie Sztuka ceramiczna ma bogatą historię w Europie i nadal jest żywą i zróżnicowaną dyscypliną artystyczną. Uznając kulturową i ekonomiczną wartość ceramiki, Unia Europejska (UE) wdrożyła strategiczne polityki promujące i wspierające szkolenia i rozwój artystów ceramików na całym kontynencie. Niniejszy artykuł analizuje kluczowe elementy polityki UE, które mają na celu poprawę edukacji w zakresie ceramiki w Europie oraz wspieranie kreatywności, innowacji i rozwoju zawodowego. Unia Europejska uznała znaczenie promowania i wspierania szkoleń w zakresie sztuki ceramicznej w Europie poprzez strategiczne polityki i programy finansowania. Program Kreatywna Europa, Erasmus+, Europejskie Ramy Kwalifikacji i Europejski Fundusz Społeczny to kluczowe inicjatywy, które ułatwiają szkolenie i rozwój artystów ceramików, wspierają wymianę międzykulturową i zwiększają profesjonalizację tej dziedziny. Inwestując w szkolenia w zakresie sztuki ceramicznej, UE dąży do zachowania dziedzictwa kulturowego, stymulowania kreatywności i innowacji oraz przyczyniania się do rozwoju sektora kultury i sektora kreatywnego w Europie.   Program Erasmus1: Program Erasmus+ to sztandarowa inicjatywa UE w dziedzinie edukacji, szkoleń, młodzieży i rozwoju sportu. Promuje międzynarodową współpracę i mobilność, ułatwiając wymianę studentów, nauczycieli i specjalistów w całej Dzięki programowi Erasmus+ studenci i specjaliści w dziedzinie sztuki ceramicznej mogą korzystać z możliwości studiowania za granicą, staży i programów szkoleniowych w instytucjach lub organizacjach partnerskich. Wymiany te zapewniają kontakt z różnymi tradycjami artystycznymi, technikami i perspektywami, wzbogacając doświadczenie szkoleniowe artystów ceramików. Program Kreatywna Europa2: Program Kreatywna Europa to inicjatywa UE, której celem jest wspieranie sektora kultury i sektora kreatywnego. W ramach tego programu, podprogram Kultura zapewnia finansowanie dla projektów, które wspierają doskonałość artystyczną, innowacje i współpracę transgraniczną w różnych dziedzinach sztuki, w tym w ceramice. Artyści i organizacje ceramiczne mogą ubiegać się o dofinansowanie programów szkoleniowych, wystaw, rezydencji artystycznych i projektów wymiany kulturalnej, promując w ten sposób szkolenia i rozwój sztuki ceramicznej w Europie. Europejskie Ramy Kwalifikacji (EQF)3: Europejskie Ramy Kwalifikacji (EQF) to wspólne ramy odniesienia, które promują przejrzystość i porównywalność kwalifikacji w całej Europie. Pozwala na uznawanie i przenoszenie kwalifikacji między różnymi krajami i systemami edukacyjnymi. EQF stanowi podstawę do rozwoju kwalifikacji w dziedzinie ceramiki artystycznej, zapewniając, że programy szkoleniowe spełniają określone standardy jakości i umożliwiają absolwentom uzyskanie niezbędnych umiejętności i kompetencji. Ułatwia mobilność artystów ceramików i zachęca do uczenia się przez całe życie w tej Europejski Fundusz Społeczny (EFS)4: Europejski Fundusz Społeczny (EFS) ma na celu poprawę zatrudnienia i integracji społecznej w państwach członkowskich UE. Zapewnia wsparcie finansowe dla projektów i inicjatyw, które zwiększają rozwój umiejętności, szkolenia i możliwości zatrudnienia. EFS może być wykorzystywany do finansowania programów szkoleniowych w zakresie prac ceramicznych, które są skierowane do osób bezrobotnych, grup w niekorzystnej sytuacji lub osób pragnących podnieść swoje umiejętności. Wspierając dostęp do wysokiej jakości szkoleń, EFS przyczynia się do profesjonalizacji i zwiększenia szans na zatrudnienie artystów ceramików.     Włochy Włochy, w tym regiony Sardynii i Sycylii, mają tętniącą życiem dyscyplinę ceramiczną z różnorodnym udziałem i głębokim uznaniem dla tradycji kulturowych. Dobrze rozwinięty system ceramiczny oferuje możliwości rozwoju zawodowego, choć wejście na rynek pracy może być wyzwaniem dla młodych ceramików. Założenie własnej firmy zwiększa perspektywy zatrudnienia. Sztuka ceramiczna we Włoszech ma

Cele: Cele badawcze obejmują przeprowadzenie badania porównawczego warsztatów ceramicznych, wybór i dostosowanie podejść do wzmocnienia umiejętności psychomotorycznych, integrację praktyk w zakresie rozwoju umiejętności interpersonalnych i społecznych oraz zaprojektowanie i opracowanie innowacyjnego podręcznika dotyczącego rozwoju umiejętności psychomotorycznych poprzez tworzenie ceramiki.   Profil uczestników: Badanie miało na celu zebranie i przeanalizowanie co najmniej 20 ankiet wypełnionych przez specjalistów i osoby związane z aktywizacją osób z niepełnosprawnościami w tym sędziów, prawników, mediatorów kulturowych, prokuratorów, opiekunów wolontariuszy, dzieci, asystentów społecznych, psychologów i ekspertów organizacji międzynarodowych. Ankieta skierowana została także do specjalistów pracujących z małoletnimi migrantami bez opieki, ekspertów prawnych i samych małoletnich migrantów bez opieki.   Metodologie: Metodologie badawcze obejmują badania źródeł wtórnych i badania terenowe. Badania źródeł wtórnych obejmują gromadzenie danych wtórnych na temat realiów krajowych i tradycji ceramicznych, podczas gdy badania terenowe obejmują gromadzenie danych pierwotnych poprzez wywiady z producentami/praktykami ceramiki. Metody te mają na celu zidentyfikowanie skutecznych metod wdrażania kursów ceramicznych, zrozumienie korzyści dla rozwoju psychomotorycznego i zintegrowanie skutecznych praktyk edukacji pozaformalnej. Metodologia badania łączy w sobie (i) badanie dokumentacji (odpowiednie ustawodawstwo krajowe, oficjalne raporty, statystyki, przewodniki i inne publikacje dotyczące małoletnich bez opieki), potwierdzone (ii) wywiadami terenowymi z profesjonalistami z dziedziny prawa i spraw społecznych.

Sektor ceramiki artystycznej w Europie jest zróżnicowany i dynamiczny, a możliwości zatrudnienia różnią się w zależności od kontekstu geograficznego. W wielu krajach europejskich sektor sztuk kreatywnych, który obejmuje takie dziedziny jak ceramika, projektowanie, sztuki wizualne i rzemiosło, odnotował wzrost i zapewnił możliwości zatrudnienia dla artystów, rzemieślników i powiązanych specjalistów. Podczas gdy konkretne dane dotyczące zatrudnienia w sektorze dzieł ceramicznych mogą być ograniczone, krajobraz zatrudnienia w sektorze dzieł ceramicznych może obejmować zarówno samozatrudnionych artystów i rzemieślników prowadzących własne studia i galerie, jak i osoby pracujące w większych firmach produkujących ceramikę, muzeach, instytucjach edukacyjnych i organizacjach kulturalnych. Należy zauważyć, że wielkość i skład sektora wyrobów ceramicznych może się znacznie różnić w zależności od kraju, a czynniki ekonomiczne, tradycje kulturowe i wsparcie rządowe dla sztuki mogą wpływać na wskaźniki zatrudnienia i możliwości. W niektórych krajach europejskich muzea i galerie oferowały specjalne programy i zasoby w celu promowania i zwiększania udziału osób słabowidzących w sektorze dzieł sztuki poprzez zapewnianie zasobów, warsztatów i platform służących artystów z niepełnosprawnością wzrokową. Specjalnym formom ekspozycji pracy artystów i ukazujących ich wkład w społeczność artystyczną. Inicjatywy te obejmowały wystawy dotykowe, opisy dźwiękowe i wycieczki dotykowe, które umożliwiały osobom słabowidzącym doświadczanie i angażowanie się w dzieła sztuki za pomocą zmysłu dotyku i słuchu, ostatecznie promując integrację i dostępność w sztuce.   Jakie jest zaangażowanie osób z niepełnosprawnością wzrokową w sektorze dzieł sztuki w Europie? W 2023 r. nadal nie ma kompleksowych danych na temat dokładnego poziomu zaangażowania konkretnej grupy docelowej projektu C.A.R.E., chociaż istnieją różne wysiłki i programy mające na celu promowanie integracji i dostępności w sztuce dla osób niewidomych i słabowidzących (V.I.P.). C.A.R.E. jest innowacyjny, ponieważ postrzega V.I.P. jako w pełni zdolnych do tworzenia, sztuki i więcej niż kompetentnych, aby być kluczowymi aktorami w naszych społeczeństwach. Jest innowacyjny, ponieważ Partnerzy realizujący projekt posiadają wiedzę i zaangażowanie, aby przekazać tę wizję społeczności V.I. a tym samym dać im więcej niż jeden klucz do uwolnienia ich potencjału jako jednostek i profesjonalistów, a nawet do zbudowania własnego przedsiębiorstwa.

Niniejsze badanie porównawcze stanowi przegląd metodologii tworzenia dzieł ceramicznych na poziomie Unii Europejskiej (UE). Raport, w ramach projektu Erasmus+ “C.A.R.E. Ceramic Artworks to Raise Esteem and Employability”, ma na celu analizę mocnych i słabych stron sektora sztuki ceramicznej, dostawców usług edukacyjnych i szkoleniowych (ETP) oraz zdolności do absorpcji i integracji społeczności uczących się we Włoszech, Grecji, Polsce, na Cyprze i w Irlandii. Celem niniejszego raportu jest zebranie informacji za pomocą badań źródeł wtórnych na temat zakresu uczestnictwa ludzi w dyscyplinie ceramicznej na poziomie regionalnym i/lub krajowym. Biorąc pod uwagę różne parametry, takie jak grupy wiekowe, płeć, instytucje edukacyjne i organizacje pracujące z osobami o specjalnych potrzebach, staramy się zrozumieć demografię i poziom zaangażowania w dyscyplinę ceramiczną. Sekcja metodologii opisuje cele badania, profile uczestników i metodologie badawcze wykorzystane w badaniu, w tym badania źródeł wtórnych i badania terenowe. Badanie zagłębia się następnie w kulturę i tradycję otaczającą ceramikę w każdym kraju; dostarcza cennych spostrzeżeń na temat obecnego krajobrazu ceramiki w każdym kraju i podkreśla znaczenie dostosowanych programów i inicjatyw dla wspieranie zaangażowania, rozwoju umiejętności i możliwości zatrudnienia w dziedzinie ceramiki. Jeśli chodzi o profesjonalizację sektora dzieł ceramicznych, zbadano dostępne ścieżki edukacyjne pozwalające opanować techniki ceramiczne i stać się pełnoprawnymi ceramikami. Oceniono adekwatność czasu trwania warsztatów, efektywność kanałów komunikacji, włączenie tradycji narodowych/regionalnych i subkultur oraz potencjał znalezienia wartościowych zawodów w ramach programów szkoleniowych w zakresie ceramiki. Rozważane jest również istnienie uznanych kwalifikacji dla przyszłych przedsięwzięć zawodowych. W raporcie omówiono również strategiczne polityki UE, które promują szkolenia ceramiczne w Europie, takie jak program Kreatywna Europa, Erasmus +, Europejskie Ramy Kwalifikacji (EQF) i Europejski Fundusz Społeczny (EFS). Inicjatywy te wspierają szkolenia i rozwój artystów ceramików, sprzyjają wymianie międzykulturowej i zwiększają profesjonalizację tej dziedziny. Wnioski zapewniają wgląd w obecny krajobraz rynku rzemiosła ceramiki w każdym kraju i podkreślają znaczenie dostosowanych programów i inicjatyw w celu wspierania zaangażowania, rozwoju umiejętności i możliwości zatrudnienia w dziedzinie ceramiki w Unii Europejskiej.